ویدئوکست‌ها بر فراز پادکست‌ها

از زمانی که اولین پادکست ایرانی رو شنیدم، شاید چهار یا پنج سال بگذره . اگه یادتون باشه تو یه مقطعی تبِ پادکست افتاد تو وبفارسی و خیلی از سایت ها و وبلاگ شروع کردن به پادکست هوا کردن، اصلا این اصلاح “هوا کردن” پادکست هم خیلی زود فراگیر شد . اما متاستفانه از اون همه پادکست، چندتایی بیشتر باقی نموندن کمتر پادکستری رو میشه پیدا کرد که از اون سالها کماکان به کار خودش ادامه داده باشه . در واقع من هرچی فکر می کنم غیر از پادکست بی‌بی‌سی و رادیو کالج پارک، گزینه دیگه ای یادم نمی‌آد .البته یه چند وقت هست که وبلاگینا، رادیو۲۴ش رو راه انداخته که در نوعِ خودش بی‌نظیر نباشه، کم‌نظیره . همینکه تونسته ۱۰۰ برنامه رو بدون وقفه تولید کنه واقعا جای تقدیر داره .

از حق که نگذریم، هوا کردن پادکست اصلا کار ساده ای نیست . تولید و تدوینِ مستمر محتوا، آشنایی به اصول رکورد و افکت گذاری روی صدا، میکس و… ابدا به اون سادگی ای که به نظر میرسه نیست .

اما چیزی که برام خیلی جالبه اینه که حتی قدیمی ترین پادکست های فارسی هم به اون سطحی که لایقش بودن نرسیدن . همین رادیو کالج پارک، الحق محتوای خوبی داره و نزدیک به پنج ساله که به طور مستمر بروز میشه . اما نه سایتش تونسته رتبه و بازدید خوبی کسب کنه ( با در نظر گرفتن رتبه الکسا ) و نه پیجِ فیس بوکِ شلوغی داره .

حالا در مقابل پادکست‌ها، ویدئو کست ها قرار گرفتن و سرعت رشدشون ( کمی و کیفی) بسیار بیشتر از پادکست‌هاست . لخت در آینه، علیرضا۲۴، سوری‌لند، علیرسا و چندتای دیگه که فقط روی فیس بوک و یوتیوب و بقیه سوشیال ها و ویدئو شیرینگ ها فعالیت می کنن ( و سایت و وبلاگ ندان) تو یه بازه زمانی نسبتا کم، تونستن هوادار های زیادی رو کسب کنن . البته باید صادق بود و به خلاقیت این دوستان اعتراف کرد، همینکه علیرضا۲۴ میتونه تو پنج دقیقه بیننده رو بخندونه یا به فکر ببره به نظرم کارِ کمی نیست و باید یه فکری پشتش باشه .

مثال های فوق، همگی سرگرم کننده بودند. اما ویدئوکست های حرفه ای و تخصص هم چندتایی داریم . مثلِ بادبادک که یه بخش آی‌تی داره، پیشخوان کتاب که تو حوزه فرهنگ و کتاب کار می کنه، ذره بین که به نظر حوزه موسیقی رو انتخاب کرده و غیره .

به طور میانگین، این ویدئو کست ها هرکدوم بیش از ۱۵.۰۰۰ طرفدار دارن که تو کمتر از شش ماه به دست آوردن . از طرفی باز در نظر بگیرید که به غیر از سوشیال که قالبا دسترسی بهشون تو کشور مسدود هست، رسانه دیگه ای برای نشر ندارن ! باز در نظر بگیرین که دانلود یه پادکست از دانلود یه ویدئو کست راحت‌تره .

خوب حالا نتیجه ؟
۱- ویدئو کست ها، پتانسیل بیشتری برای جذب مخاطب دارند
۲- به نظرم درجه سختی تولید یه ویدئو کست متوسط با تولید یک پادکست حرفه ای برابری می کنه . توجه داشته باشید که من، هیچکدوم از ویدئوکست های فعلی رو حرفه ای نمی دونم .

البته میشه کلِ این مساله رو از مسائل جامعه شناسی و مخاطب شناسی هم بررسی کرد که اصولا چرا بر خلاف همه جای دنیا تو ایران پادکست ها نتونستن موفق باشن و چرا اقبال ویدئوکست ها بیشتر بوده ؟ آیا مشکل از محتوا بوده یا مشکل از من و شمای مخاطب ؟ آیا صرفا جاذبه های تصویر به صدا چربیده ؟ آیا ما به گوش دادنِ صِرف( که تمرکز بیشتری میخواد) تمایلی نداریم و دوست داریم تمام قوای ادراکون رو درگیر یه موضوعی بکنیم، یعنی تعقل  کمتر ؟! البته اینها کار من نیست و دستِ دوستان فعال در این حوزه رو می‌بوسه !

با همه این تفاسیر، من آینده خیلی درخشانی رو برای ویدئوکست ها متصورم و متاستفانه فکر می کنم دیر یا زود به کلی جای پادکست ها رو خواهند گرفت . از طرفی پتانسیل این حوزه بسیار بالاست و من با تمام قوا تضمین می کنم که اگر یکی بیاد شروع کنه به تولید یه ویدئو کست حرفه ای و البته تخصصی، می تونه موفق باشه .ضمن اینکه  تاحالا کار تجاری به شکل مستقیم ندیدم و فقط یه رپورتاژ توی بادبادک کار شده بود . واقعا میشه با یه برنامه میان مدت( و نه لزوما بلند مدت) طرح های تجاریِ درآمد زا رو هم تو این حوزه پیاده کرد که بدون شک با استقبال ه مواجه میشه .

همین : – )

Total
0
Shares
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Related Posts
Total
0
Share