دوبی، جی‌تکس ۲۰۱۱

هفته قبل بالاخره قسمت شد که پام رو از مملکت بگذارم بیرون . مقصد، کشور دوست و همسایه دوبی ( بخوانید سواحل خلیج فارس) بود و هدف نمایشگاه جی‌تکس . اولین و مثبت ترین ویژگی این سفر، هم‌راهی آقای نعمتی‌شهاب بود که الحق به اندازه خود سفر، مفید و ارزشمند بود .
قصدندارم سفرنامه بنویسم یا از تکنولوژیهایی که تو جی‌تکس معرفی شد حرف بزنم که اگر طالب این سبک باشید، مرجع جامع تر و نویسنده حرفه‌ای تر بسیاره ! فقط میخوام چند مورد که توجهم رو خیلی جلب کرد رو مطرح کنم .

۱- شهر هزار ملت
به جرات میشه گفت که توی دبی شما هیچ “عربی” رو نمیبینی که مشغول به “کار” باشه . یعنی اگر چند نفری که مامور کنترل بلیط و پاسپورت و… توی فرودگاه هستند رو در نظر نگیرید، کلیه مشاغل خدماتی این شهر دست اتباع خارجی و بیشتر هنری و پاکستانیه . فروشنده های شهر هم همگی غیر عرب بودند . اتباع بومی عرب، گویا ماهی ۲۰.۰۰۰ درهم به طور ماهانه از دولت دریافت می کنند (از منابع نفتی و توریستی) و البته درآمد های خیلی بیشتری از روی ثبت شرکت و اجاره و اینها عایدشون میشه . اینه که دلیلی برای کار کردن ندارن و به معنای واقع کلمه، میخورن و میخوابن !

این در هم تنیدگی فرهنگ ها و ملت های آسیایی ( ایرانی، پاکستانی، افغانی، چینی، فیلیپینی و… ) شکل جالبی از روابط اجتماعی رو تو این شهر ایجاد کرده . زبان رسمی شهر رو میشه انگلیسی دونست! واحد پولی هم به طور مشترک دلار-درهم هست . یعنی از سوپرمارکت گرفته تا هتل و فروشگاهها و تاکسی، همه با این دو واحد کار می کنند .

۲- اینترنت، صد رحمت به ایران !
باورتون میشه که ما به غیر از فرودگاه، هیچ کجای دیگه اینترنت رایگان نداشتیم ؟ در واقع این قضیه کلا با تصورات من در تضاد بود و فکر می کردم حداقل در این یک مورد، هر شهر و کشوری نسبت به ایران در وضعیت بهتری قرار داره . اما انصافا سرعت اینترنت هتل( که برای اشتراک ۲۴ ساعتش ۵۰ درهم پرداخت کردیم) در حد اینترنت ۶۴ ایران هم نبود . توی نمایشگاه هم هیچ خبری از اینترنت وای-فای مجانی نبود یا ما پیداش نکردیم .

۳- فاکتور واحد
تو دبی فرقی نمیکنه که شما سوار تاکسی باشی، یا از یه فروشگاه خرید کنی و یا از KFC مرغ سوخاری خریده باشی . هرجا که دست به جیب بشی، به شما  یه فاکتور میدن که شامل هزینه قابل پرداخت، مجموع پولی که دادی و مجموع پولی که باید دریافت بکنی هست . توی یه اینتطور سیستمی، امکان کلاه برداری و گرون فروش واقعا نزدیک به صفر هست . برخلاف ایران که تاکسی ها کاملا سلیقه ای و گاهی خیلی بیشتر از حد واقعی پول میگیرن، این امکان اصلا توی دوبی وجود نداره . چون همه با تاکسی متر کار می کنن و دقیقا همون مبلغی رو میگیرن که باید .

و اما جی‌تکس

نمایشگاه جی‌تکس از دو قسمت تشکیل شده بود . یکی صرفا مخصوص فروش که تو سالنی نزدیک به فرودگاه برپا بود و نمایشگاه اصلی که محل نمایش و عرضه تکنولوژی ها و معرفی استارت‌آپ ها بود . نمایشگاه دوم توی مرکز تجارت جهانی دوبی واقع شده بود .
ورودی فروشگاه جی‌تکس، ۳۰ درهم و نمایشگاه برای یک روز ۷۰ درهم بود که به نظرم یه خورد زیاد بود .

ما روز اول رو رفتیم فروشگاه جی‌تکس . الحق قیمت ها با ایران خیلی فرق داشت و تا ۴۰ درصد ارزون تر بود . ولی از نظر نظم و ترتیب، کاملا به نمایشگاههای ایرانی شبیه بود و هیچ چیز، سرجای خودش نبود !

اما درباره نمایشگاه اضلی کاملا داستان متفاوت بود . سرتاسر نمایشگاه، با تابلوهای راهنما سالن های مختلف رو به بازدید کننده نشون میداد و واقعا شیوه چیدمان غرفه ها و سالن ها بسیار عالی بود .

اگر اشتباه نکنم سالن ها به هشت موضوع تقسیم شده بودند وکه بیشتر توی حوزه های نرم افزار، سولوشن های تجاری، رایانش ابری، سیستم های مدیریت محتوا و CRM و همینطور دولت الکترونیک گشت نزدیم . برخلاف تصورم، شرکت های مطرح بین المللی حضور جشمگیری نداشتن و از نامهای آشنا فقط مایکروسافت ( و اونهم پارتنرهای توسعه دهنده هندی‌شون)، نوکیا و اوراکل به چشم میخوردن . حجم نسبتا زیادی از نمایشگاه دست استارت‌آپهای آسیایی خصوصا اماراتی و هندی تو حوزه تجارت الکترونیک و سولوشن های مرتبط بود.

یه عالمه ایده و فکر و برنامه تونستم از جی‌تکس پیدا کنم . از شیوه ارائه توی نمایشگاه تا حوزه های جدید که توی دنیا خیلی طرفدار داره و توی ایران خیلی ازشون خبری نیست . مثلا گسترش عجیب رایانش ابری یا ارائه ابزارهای جدید مثل اپ موبایل برای سیستم های ارتباط با مشتری یا سامانه های آنلاین مارکتینگ .
متاستفانه با چند تا غرفه درباره نمایندگی و اجنت صحبت کردیم که بخاطر مسائل تحریم راه به جایی نبردیم ! اما خوب، یکی دو تا شرکت اماراتی مشکلی دراین خصوص نداشتند .

و اما حضور ایرانیها ! پارک علم و فناوری بوشهر یه غرفه نسبتا بزرگ گرفته بود و اونرو بین تقریبا ۵ تا استارت‌آپ ایرانی تقسیم کرده بود . اصل این کار قابل ستایشه، اما واقعا شرکت هایی که اونجا بودن ابدا محصولی نداشتن که قابل ارائه به بازار بین المللی باشه و بعید می دونم بتونن هیچ دستاوردی داشته باشن . البت من کاری به بحث تخصصی و سطح کیفی ندارم، مساله این بود که محصولاتی که من دیدم کاملا بومی بودن (فارغ از زبان) و ابدا نمیشد کاربردی براشون تو کشوری غیر از ایران پیدا کرد .

در مجموعه سفر، نمایشگاه و تجربه خوبی بود : – )

Total
0
Shares
3 comments
  1. مرسی از به اشتراک گذاری این تجربه

    اگه شد و وقت کردین در مورد شرایط سفرتون و ریز هزینه ها و اینا یه ایمیل بهم بزنید که تصوراتم به واقع نزدیک بشه
    شاید شد و ما هم از همچین نمایشگاهی دیدن کردیم

    موفق باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Related Posts
Total
0
Share