پیشنهادهایی برای زنده ماندن در تابستان!

یکی از تفریحات احمقانه‌ی من در این ماه‌های گرم و تلخ سال اینه که هرروز چک کنم ببینم درجه حرارت ماشین از روز قبل عدد بزرگتری رو نشون میده یا نه، و اگر عدد از دیروز کوچک‌تر شد، این اتفاق رو به مثاله خوش‌یمنی اون رو قلمداد کنم! هرچند به زعم من از دو هفته پیش تابستون (به معنای کانسپت و نه فصل)‌ شروع شده، اما رسما از پس‌فردا حلول این فصل نامهربان رو خواهیم داشت. من از تابستون متنفرم، چون برام تداعی‌گرد له‌له زدن و بوی بده! امسال هم به نظرم وضع قراره بدتر باشه و از اون‌جایی که بخشی از لطمات و صدمات این فصل به سایر افراد جامعه هم مربوطه، به نظرم رسید که این چند خط رو افاضه کنم. باشد که از بار فشار این فصل بکاهیم، انشالله.

دوش بگیرید

فقط کافیه که ۵ دقیقه از ۲۴ ساعت رو در فضای باز و زیر/کنار آفتاب باشید تا کمی یا خیلی تعریق کنید. همین مقدار از تعرق کافیه که بعد از چند دقیقه نهایتا یک ساعت، بدن‌تون بوی بد بگیره. اگر از قبل، عرق خشک شده‌ای روی پوست‌تون باشه، بویی که ساطر می‌کنید قابل تحمل نیست و واقعا اطرافیان‌تون رو آزار میده. لذا به فکر همکارها و همشهری‌هاتون باشید و هرشب یا هر صبح، دوش بگیرید.

لباس‌ها رو عوض کنید

از اونجایی که لباس‌های ما (چه زیر و چه رو!) مستقیم و غیرمستقیم با پوست ما در تماسه، و از اونجایی که بدن تعریق داره، و با توجه به اینکه عرق روی پوست ما بند نمیشه و به لباس‌هامون سرایت می‌کنه، پس خیلی طبیعیه که لباس‌هامون هم بو بگیرند. طبیعی‌تر اینکه اگر این قطرات عرق بدن خشک بشن، خاصیت بدبویی خودشون رو متاسفانه از دست نمیدن و چاره‌ای جز شست‌وشو برای از بین بردنشون نیست. لذا لطفا، هر روز لباس متفاوتی با روز قبل بپوشید.

مام، اسپری و ادکلن بزنید

کارکرد و چرایی هرکدام از این سه عنصر کلیدی متفاوته و اگر نمی‌دونید با یه سرچ کوچولو ته‌توشو در بیارید. اگر خیلی تعریق دارید، اسپری‌های مخصوص ضد تعریق رو پیشنهاد می‌کنم و اگر نه، همین اسپری‌های بدن معمولی. لوسیون و این‌ها اگر قرتی‌بازی‌اند، این سه اما از اوجب واجباتند. باز هم تاکید می‌کنم که اگر به خودتون رحم نمی‌کنید، به فکر اطرافیان‌تون باشید.

از آدم‌ها دوری کنید!

منظورم اینه که، تا جایی که مقدور و ممکنه به آدم‌های دیگه نچسبید و تا حد ممکن فاصله رو حفظ کنید. ترکیب تعریق دو نفر، بدترین ترکیب شیمیایی ممکنه : ( خواهشا، موقتا روبوسی رو به بعد موکول کنید و اگر دست‌تون از تعریق بدن‌تون خیسه «به هیچ وجه» برای دست دادن پیش‌قدم نشید.

استثنا نداریم

این موارد زن و مرد نداره و حقیقتا هر دو گروه به آنچه گفته شد نیازمند هستند. همچنین اینکه «من بدم عرق نمی‌کنه» یا «من بدم بو نمی‌گیره» حرف اضافه‌ست! اینکه شما خودتون متوجه بوی بد بدن‌تون نمی‌شید، به معنای خوشبویی شما نیست : )

خاکشیر بخورید، و آب

اگر مثل من، هر دقیقه از روزهای تابستون براتون تداعی‌گر شکنجه‌های جهنمه، خاکشیر کمی می‌تونه مرهم دردتون باشه. من سر ظهر یه لیوان خاکشیر می‌خورم و فکر می‌کنم که حس آتش گرفتگی کمتری رو تجربه می‌کنم. از طرفی، بی‌حالی عصرم هم کمتر میشه. البت که من در مقابل گرما خیلی سوسولم (به نظر بقیه، و نه خودم!) این تنها چیزی بوده که تاثیر مستقیم داشته. اگر پیشنهاد دیگری دارید، شدیدا پذیرا هستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.